Αυτό που μέσα μας χτυπά και είναι η Καρδιά μας
και η βαθιά ,μες την σπηλιά , κρυμμένη ‘πεθυμιά μας
η γεύση τ’ουρανίσκου μας ,τα μύχια όνειρά μας
και η αγάπη που χουμε για τα μικρά παιδιά μας
Αυτό που μέσα μας χτυπά,και είναι σαν ρολόι
κι οι χάντρες των ελπίδων μας :Χτυπούν σαν κομπολόι
Οι μνήμες που η λήθη μας τις σκέπασε με λάσπη
-και οι Αρχαιοι που περνούν τον Ποταμό Υδάσπη-
και της Πανδώρας το κουτί..κι η ζωτικότητα μας
και ότι έδωσε φτερά στη Ζωντανή χαρά μας
ολο το αίμα μέσα μας πουναι συσπειρωμένο
και το νερό της νιότης μας που εμοιαζε χαμένο
είναι σαν ελιξήριο, είναι πηγή Ονείρων
Μοιάζει με την Ιθάκη μας , ταξίδι των Κυθήρων ..
Σχόλιο από Νοσφεράτος Σεπτέμβριος 30, 2008
στου Προκρουστη το Κονάκι..Στου Π και Α
πως ετσι ,αιφνης σταματησε ο χρονος
κι ειμαστε τωρα σταματημένα ρολόγια
στο δωδεκα παραπέντε , στα αναμεσα
της χαμενης ανοιξης
και της ακυβερνητης πολιτειας
ενω Πεθαινουμε-ταχα - σαν χωρα
και ξαναζουμε την Ζωή εν ταφω
-εμεις ,περιεργα Ζομπι
χασκογελουμε στα νεκροταφεια
πιστευοντας πως δεν πεθαναμε ακομα
και...'' θα σε θαψουμε ΚΟΥΦΑΛΑ νεκροθαφτη''
ενω εκεινος ησυχα ησυχα ετοιμαζει το μνημα
''ενθαδε κειται η Χαμενη γενια της μεταπολιτευσης''
και θα μας κανει μια χαρουμενη Κηδεια
που θα την δειξει η Δημοσια Τηλεοραση
στις θλιβερες ειδησεις των οχτω !
της Αγάθως