καταστροφή μέρους παραγωγικών μηχανισμών

Απο μέιλ που μου ήρθε παραθέτω το παρακάτω απόσπασμα μιας και είναι λίγο συνταρακτικό μα καθόλου ουτοπικό για το τί θα ακολουθήσει:

...Δεν θα αναλύσω το μαρξιστικό σενάριο, όπου το σύστημα καταρρέει μέσα στις
αντιφάσεις του. Ξέρεις γιατί; Επειδή αυτό είναι το ΑΙΣΙΟΔΟΞΟ σενάριο. Θα
σου πω όμως για την άλλη προοπτική, αυτή που διδάσκονται οι οικονομολόγοι
στο μάθημα της οικονομικής θεωρίας -όταν μελετάνε τα νεώτερα οικονομικά
μοντέλα.

Για να ξεπεραστεί η ύφεση, έχει αποδειχτεί από την ιστορική εμπειρία ότι
θα πρέπει να επέλθει ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΜΕΡΟΥΣ ΤΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΩΝ ΜΗΧΑΝΙΣΜΩΝ. Μόνο
έτσι θα μειωθεί το αγοραστικό κοινό παράλληλα με τη (σε μεγαλύτερο βαθμό)
μείωση της προσφοράς αγαθών και υπηρεσιών και μόνο με αυτόν τον τρόπο θα
οδηγηθούμε σε αύξηση της αγοραστικής ικανότητας και, ακολούθως, αύξηση των
τιμών. Μαγικό, έτσι;

Τι σημαίνει όμως «καταστροφή μέρους των παραγωγικών μηχανισμών»;
Παραγωγικοί μηχανισμοί είναι οι εργαζόμενοι και τα μέσα παραγωγής
(μηχανήματα, κτίρια κ.λ.π.) -να το ξεκαθαρίσω αυτό. Και πως
καταστρέφονται; Πανεύκολα! Οι άνθρωποι-εργαζόμενοι σκοτώνονται μαζικά σε
πεδία μαχών, τα εργοστάσια βομβαρδίζονται, οι οδικές αρτηρίες μεταφοράς
εμπορευμάτων ανατινάζονται, η αεροπορία και το ναυτικό χρησιμοποιούνται
για τη διεξαγωγή εχθροπραξιών . Χρειάζεται να σου πω κι άλλα για να
καταλάβεις ότι η «καταστροφή μέρους των παραγωγικών μηχανισμών»
συνεπάγεται πόλεμο; Παγκόσμιο κατά προτίμηση, να μην κάνουμε διπλές και
τρίδιπλες δουλειές -να ξεμπερδεύουμε με τη μία.
[...]θα είναι εδώ όταν εσύ δεν θα γυρίσεις για να συνεχίσουν τις δουλειές τους με καλύτερες συνθήκες και έχοντας σβήσει τις συνέπειες των βλακωδών ενέργειών τους. Ο Καφές Γκόρντον δεν θα πάει στον πόλεμο λόγω στραβισμού, ο Σαρκοζί δεν θα πάει επειδή είναι προστάτης οικογενείας, η Μέρκελ θα το παίξει γυναίκα και δεν θα καταταγεί, ο Αμερικάνος Πρόεδρος δεν θα πάει επίσης -επειδή εκεί η θητεία είναι προαιρετική. Θα μείνουν πίσω να περιμένουν εσένα, να τους διευκολύνεις ψοφώντας σε κάποιον βομβαρδισμένο κωλότοπο για χάρη της σημαίας. Της δικής τους σημαίας -όχι της δικής σου, εσύ άλλωστε δεν έχεις. Επειδή και τη σημαία σου με υπερχρεωμένη πιστωτική την αγόρασες.
Κορόιδο

MANIΦΕΣΤΟ --2--

Μερικά πράγματα στη ζωή αξίζουν. Σε αυτά μερικοί άνθρωποι έχουν βάλει όλο το μεράκι τους πάνω, και έχουν κάνει μία πολύ καλή δουλειά που εμείς οι υπόλοιποι κοινοί άνθρωποι απλά την θαυμάζουμε. Γι' αυτόν τον κόπο πρέπει να ανταμείβονται.
Το ίντερνετ έχει αποτελέσει μέσω που η κριτική σε τέτοιες δουλειές έχει γίνει πιό άμεση. Παλαιότερα αγόραζες ένα δίσκο ή ένα σιντι απο το δισκοπολείο. Το έβαζες στο στερεοφωνικό να το ακούσεις. Αν δεν είχες διαβάσει κριτικές γι' αυτό τότε απλά έπερνες γουρούνι στο σακί. Ίσως άξιζε, ίσως και όχι. Και αν σκεφτεί κανείς το υψηλό κόστος τότε σίγουρα το ρίσκο ήταν μεγάλο.
Η εποχή άλλαξε όμως. Τώρα οι κριτικές είναι αύθονες στο διαδίκτυο και ακόμα καλύτερα μπορείς να κατεβάσεις πειρατικά πάντα την δουλειά κάποιον καλιτεχνών. Αν κρίνεις οτι το έργο είναι πατάτα τότε απλά το αφήνεις στην άκρη του σκληρού σου δίσκου ή το κάνει κει delete αν το έχεις κατεβάσει.
Αυτό έκανα με το προηγούμενο κόμικ του Ηλία Κυριαζή. Το βρήκα πειρατικό και το κατέβασα. Το διάβασα μέσα σε ελάχιστες μέρες. Λυπήθηκα που είχε τελειώσει και περίμενα πως και πως να βγει η νέα του δουλειά. Σίγουρα θα έβγαινε. Και να.Στην Ελευθεροτυπία της προηγούμενης εβδομάδας είδα το Μανιφέστο 2. Σίγουρα αυτό το κόμικ αξίζει μέχρι και το τελευταίο ευρώ του. Και δεν είναι και πολλά. 12Ευρώ για 100 σελίδες με ιστορίες νεανικής καθημερινότητας γαρνιρισμένες με μπόλικο χιούμορ και αλήθειες. Ιστορίες που ουσιαστικά ο καθένας απο εμάς έχει βιώσει και βιώνει.
Σίγουρα αυτό το τεύχος θα το αγοράσω και αν περάσει ο καιρός και δεν το βρω εδώ στην επαρχία θα το παραγγείλω.
Αυτή είναι η απιβράβευση για έναν καλιτέχνη που αξίζει και ο Ηλίας Κυριαζής με έπεισε οτι αξίζει να αγοράζεις την δουλειά του.
ΥΓ:δεν κάνω διαφήμιση. Το παλικάρι ούτε που το ξέρω. Απλά μερικές φορές τα πράγματα πρέπει να λέγονται όπως είναι και πρέπει να υπάρχει και η κατάλληλη στήριξη. Άλλωστε η Ελλάδα δεν φημίζεται για την στήριξη που παρέχει στους καλιτέχνες της. Ας βοηθήσουμε λοιπόν.

… Ο Αλμπέρτ Καμύ έγραψε πως το μόνο σοβαρό ερώτημα είναι αν πρέπει να αυτοκτονείς ή όχι.
Ο Τομ Ρόμπινς έγραψε πως το μόνο σοβαρό ερώτημα είναι αν ο χρόνος έχει αρχή και τέλος.
Σίγουρα όταν το ‘γραψε ο Καμύ θα είχε στραβοκοιμηθεί και ο Ρόμπινς θα είχε ξεχάσει να βάλει το ξυπνητήρι.
Ένα είναι το σοβαρό ερώτημα. Κι αυτό είναι:
Ποιος ξέρει να κάνει την αγάπη παντοτινή;
Απάντησέ μου σ’ αυτό και θα σου πω αν πρέπει να αυτοκτονείς ή όχι.
Απάντησέ μου σ’ αυτό και θα σε καθησυχάσω για την αρχή και το τέλος του χρόνου.
Απάντησέ μου σ’ αυτό και θα σου αποκαλύψω αν έχει λόγο να υπάρχει το φεγγάρι.

Τρυποκάρυδος

Σ'αυτους τους χαλεπους καιρους

Γιατί κανείς δεν κάνει λόγω για δέσμευση της ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ απο το κράτος και ανακαζόμαστε να παίρνουμε δάνεις απο το εξωτερικό; Και αν αυτό είναι νομικά δύσκολο τότε που είναι η εκκλησία; Γιατί δεν βοηθάει τον κόσμο; Περιμένει μόνο να φτάσει στο αμήν για να του δώσει ένα πιάτο φαΐ; Γιατί δεν δίνει αυτή για παράδειγμα επίδωμα θέρμανσης;
Επιπλέον. Απο πότε δημόσιοι υπάλληλοι απέκτησαν τέτοια περιουσία. Και αν τελικά είναι ένας υγιείς δημόσιος τομέας η εκκλησία, ΤΟΤΕ ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΔΕΝ ΧΡΗΣΗΜΟΠΟΙΕΙ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣ ΟΦΕΛΟΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ;
(θα μου πείτε τώρα τι λεω και εγω...)
Αν δεσμεύονταν μόνο οι καταθέσεις της απο τις τράπεζες,ΤΟΤΕ Η ΕΛΛΑΔΑ ΘΑ ΕΙΧΕ ΠΙΘΑΝΟΤΑΤΑ ΜΗΔΕΝΙΚΟ ΕΛΕΙΜΑ.
Που να χρησιμοποιηθεί όλη η περιουσια δηλαδη...
Αντε και είς ανώτερα.
Και μην νομίζετε μίζεροι χριστιανοί μου οτι με τις προσευχές κερδίζονται όλα. Οι παπάδες σας δεν τα κέρδισαν μόνο με προσευχές Άπλωσαν και χέρι στα παγκάρια. Και οι αρχαίοι το έλεγαν πως πέρα απο την Αθηνά (την θεά) κούνα και συ λίγο τα κουλά σου.
Συν ότι αν δοθεί η περιουσία στο λαό, τότε ο θεός πιστεύω θα στείλει στον παράδεισο χωρίς δεύτερη σκέψη αυτόν που θα το πράξει.
Εσύ όλη μέρα στο μεροκάματο για λίγα ευρώ. Αυτοί, παπάδες και πολιτικοί, στα χιλιάδες ευρώ τους και στις ανέσεις τους, που τα χέρια τους δεν έχουνε πιάσει ούτε φτυάρι στη ζωή τους. Εσύ στην αβεβαιότητα για το πώς θα σπουδάσουν τα παιδιά σου, και αυτοί ήδη έχουνε κλείσει θέση στα χλιδάτα γραφεία. Εσύ με το άγχος της δόσης για το αυτοκίνητό σου, και αυτοί με τα πιό πολυτελή. Αυτούς έχεις να αποφασίζουν για την τύχη σου.

ΧΑΛΙΦΗΣ ;